Blogpost

O nee, het zijn er twee!

Mijn mond houden was nog wel het allermoeilijkste want ik kan niet zo goed iets geheim houden, roddeltante?! dat ter zeide, niet mijn sterkste punt dus.

Voor de zwangerschap rookte ik en mijn vriendinnen zouden dit natuurlijk gelijk merken dus op feestjes deed ik of ik een sigaret rookte. Ik stak de sigaret aan en liet deze op branden niemand die het door had door de drukke gesprekken die gevoerd werden. Stiekem van wijn glas wisselen van vol naar leeg. pff wat je al wel niet bedenkt om het een beetje geheim te houden.

De eerste echo

Op 15 maart hadden wij de eerste echo. Met zweethanden zaten we daar in de wachtkamer van de verloskundige. Had ik al verteld dat tweelingen voorkomen in mijn familie? nee? nou bij deze dus, mijn opa is een twee-eiige tweeling en het schijnt dat dit erfelijk is. Wij hebben er van te voren veel grapjes over gemaakt, het zou toch niet zo zijn he, zullen wij wel weer hebben, echt iets voor mij zei Den dan. “mevrouw Patty” klonk het door de wachtkamer, oke dit zijn wij.. we can do this!

Nou daar lig je dan. “doe je broek maar naar beneden” en hopseflops meneer de verloskundige die propt eventjes een servetje tussen je stringetje en trekt het broekje nog net iets meer naar beneden. Plop, een dikke klodder gel en het apparaatje geleid over mijn buik. ” O ja mooi ” zegt de verloskundige. Dennis naast mij zag het ook, ” het zijn er twee he meneer” en ik zag nog helemaal niets want de verloskundige was nog het goede plaatje opzoeken! O god 2, dus toch. In afwachting van de reactie van meneer de verloskundige kijk ik hem met doordringende ogen aan.. ” ja het zijn er 2, prachtig, gefeliciteerd!”

Poeh zuchttt… dikke tranen rollen over mijn wangen, blijdschap! wauw gewoon 2! kijkend naar Dennis, die ik zie slikken maar met een smile van oor tot oor.

Wennen aan het idee

Van ons apropos van dit nieuws zijn we toch wel ondanks de grapjes en de vermoedens. Maar zeker heel erg blij en het is zó mega welkom. Anderzijds o gosh, hoe gaan we dit doen?! dikke stress, paniek, o nee het zijn er twee, gewoon twee kids!

en toen moesten we (lees Dennis) nog een heel huis strippen en alles verbouwen. Maar hier meer over in mijn volgende blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top