Blogpost

Slapeloze nachten & een huil baby

Al dat voeden is echt wel veel, en vooral ’s nachts heb je hier natúúrlijk heel veel zin in. Als de fles van 8 uur is geweest en de twins naar bed gaan, ga ik meestal ook gelijk in bed liggen. Zo moe en wetende dat je er rond 12e nog uit kan en dan nog ergens in de nacht, pak ik even die uurtjes mee. Als een kip zonder kop sta je daar dan. De een maakt de flesjes beneden en de ander zorgt dat ze verschoont zijn en dat we ’t flesje in bed kunnen geven en de kleintjes weer naar bed kunnen brengen. Tja, 3 kwartier zijn we zeker zoet met ze. Ik heb veel moeite om daarna weer direct in slaap te vallen, lig vaak nog te malen voordat ik weer in slaap val. En dan.. weer wakker worden van het gehuil… Ze hebben honger!

Huilen

Met het naar bed brengen huilen de twins soms best wel heel erg lang, en dan bedoel ik ook echt lang!! Er is een periode dat ik 1,5 tot 2 uur op hun kamertje zit omdat ze blijven huilen. Radeloos zit ik op een stoel tussen de twee bedjes in. De bedjes naar mij toe getrokken zodat ik mijn hand bij hun kan leggen. Pfff dit vreet mij echt op… ik weet echt niet meer wat ik moet doen, en word hier zo mega onzeker van. Doe ik het wel goed? Moet ik ze gewoon laten huilen? Wat nou als ze iets hebben? Alles is een fase, alles is een fase, alles is een fase….

Mason huilt veel, best wel extreem veel. Overdag slaapt hij moeilijk en weinig en overstrekt continue… HELP! Ik kan niet alle aandacht aan hem geven omdat Juna er ook nog is maar zij is gelukkig een “voorbeeldige” baby en is erg rustig. Tuurlijk huilt zij ook wel eens maar niet zo, niet zoals Mason doet. Jankend zit ik op de bank, met Mason in mijn armen, want alleen dan is hij stil. Ik weet mij geen raad meer en omdat ik vanmiddag voor het eerst naar het consultatiebureau moet (jawel…) ga ik daar even met de “arts” overleggen. Tips; inbakeren, overdag in bed slapen i.p.v in de box en omdat hij al best een plat hoofdje heeft verwijst zij mij naar de kinderfysiotherapeut. Verder was alles goed met ze en hebben ze hun eerste prikjes gekregen.

Fysiotherapie

Bij de fysio kon ik eigenlijk al dezelfde week terecht en dat gaf mij wel een goed gevoel. Zij vindt Mason nog wel erg jong (5weken) om dit nu al te bepalen, waarom moest ik nu al komen? Zij had dus erg haar vraagtekens hierbij aangezien een afplatting van het hoofd nog tot een jaar kan bij draaien. Maar toch zag ze dat Mason veel overstrekte en in combinatie met het vele huilen vondt zij dat wel reden om mij oefeningen te geven. Dus, na een half uur fysio, met tips en een nieuwe afspraak over 2 weken, liep ik daar de deur weer uit. Thuis gelijk enkele tips toegepast en ook met het inbakeren gaat het langzaam de betere kant op. Mason slaapt iets beter en rustiger maar blijft nog vrij veel huilen.

Na 2 weken stap ik de fysio praktijk weer binnen, Mason is erg huilerig vandaag en huilt dus de hele tijd dat wij bij de fysio zijn. Zij stelt voor om volgende keer bij ons thuis te komen omdat hij dan misschien meer op zijn gemak is. Een aantal keer is zij thuis geweest en heeft een test gedaan voor zijn afplatting. Zijn hoofdje werd opgemeten en de uitslag is vrij normaal, niet extreem en komt waarschijnlijk wel goed. De overweging voor een helmpje lag dus bij ons. Wij hebben gekozen dit niet te doen aangezien de uitslagen zo minimaal waren. De fysio is nog 1 keer geweest en het ging godzijdank door alle oefeningen, inbakeren en tips echt heel erg goed. Mason huilt minder en ach ja, dat platte hoofdje, dat nemen we maar voor lief en komt vast nog helemaal goed!

Ps; wist je dat en helmpje ook niet meer vergoed wordt door de verzekeringen omdat er niet is bewezen dat zo’n helmpje nou echt helpt. Hier zijn dus nog erg veel twijfels over. Dit speelde natuurlijk ook wel een grote rol waardoor wij gekozen hebben om het niet te doen.

De rust keert weder

En wel ja die avonden dat ik bij het bedje zit verdwijnen ook. Lang leven de puckababy!! Hoe onzeker je in deze periode kan zijn over alles en nog wat, hoe snel zo’n fase ook weer weg is. Een sprongetje, te veel indrukken, te veel mensen, trauma na de bevalling .. tja het blijft toch moeilijk je baby in sommige situaties te begrijpen. En hoe onzeker je ook bent in welk stadium dan ook, always trust your guts! jij bent de moeder en je doet het altijd goed, volg je moederhart.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top